Panathinaikosが戻ってきました！ヨーロッパのギリシャフットボールの大使であるパナチナイコスはここにいますが、戻ってきて、おはようでそれを打った。約75分間完全に登場したパナシナイコスは、スロバキアのウクライナ人を平準化し、対戦相手に3つのゴールをもたらし、チャンピオンズリーグの3番目の予選ラウンドで1.5脚を持っています。 SuprarとJurisicの目標に2回のアシストで神話上の登場をしたが、Fotis Ioannidesによる勝利のペナルティシュートでも神話上の登場をした素晴らしいHuankar。クローバーの中盤でビレナとの法学は、バーナードと一緒にウクライナ人が望んでいたことをした。スタジアムの通りに作られたポート13のパワーと、アテネで来週火曜日に失われると予想されます！ Panathinaikosは永久に戻ってきました、私はここにいて、それを叫んでいます。 Dniproの資格を得て、チームはUEFA Europa Leagueを確保し、10,000,000ユーロを資金に入れます！ Dnipro -Panathinaikos 1-3（25/07/2023）
14 Comments
Ναι μωρή παναθααα!
ΕΛΛΑΣ ΕΥΡΩΠΗ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΌΣ ☘️🇬🇷
Το δεύτερο παιχνίδι στην Αθήνα θα είναι πιο δυσκολο η ομάδα θέλει στήριξη. ☘️☘️☘️☘️☘️💚💚💚💚💚
Ωραίο βίντεο.
Μπράβο, ρε μάγκα…
Ο σχεδιασμός έχει γίνει… ( στο μπάσκετ ) κ ό σ κ ι ν ο !
Χεζόνια… ;
Τέλος.
Πάμε για τού χρόνου.
Ντόρσεϊ, ΕΛΛΗΝΙΚΟ διαβατήριο και καθαρό " δυάρι" σ ο υ τ έ ρ !
( χ ω ρ ί ς… να… υστερεί… βέβαια πολύ στα υπόλοιπα… ).
Μιχάϊλιουκ. Παικταράς. Δυάρι που ΜΠΟΡΕΙ να παίξει και στο " 3 " ! ! !
Μπιτίμ. Μ ο ι ά ζ ε ι αρκετά στον Μιχάϊλιουκ, είναι… φτηνότερος, τον ΕΧΟΥΝ φυσικά εντοπίσει… κι αυτόν…
στο ΝΒΑ, έ χ ε ι προτεραιότητά του κι αυτός το ΝΒΑ, υ π ο λ ε ί π ε τ α ι σε καθαρά παικτική αξία
τού Μιχάϊλιουκ, κάνει… τις… ίδιες… δουλειές, αλλά… λίγο χειρότερα !
Βέσελυ. Μάς τέλειωσε…
Φοντέκιο. Δύσκολο, σχεδόν ακατόρθωτο.
Για φέτος.
Κλάϋμπερν. Ο Παναθηναϊκός μοιάζει να έχει αποτραβηχτεί.
Δεν μ' αρέσει αυτό.
Γκριγκόνις. Θά 'πρεπε να τον είχαν ΗΔΗ στείλει… σε τσίρκο, ΔΕΝ ΞΕΡΩ γιατί καθυστερούν…
Σάμανιτς. Παικταράς.
Θα ταίριαζε στην ομάδα μας.
Θανάσης Αντετοκούνμπο.
Ακόμη τον περιμένουμε.
Καλό… αμυντικό εργαλείο, ψυχάρα, και… φουλ πράσινος.
Αλλά… η χλυδή στο Αμέρικα… κλέβει μυαλά. Σε ρουφά χωρίς να το καταλάβεις.
'Οταν το διαπιστώσεις… είναι αργά.
Πόϋθρες. Σιγή ασυρμάτου.
Για τεσσάρι.
Καλός παίκτης.
Μίροτιτς. Α Κ Ρ Ι Β Ο Σ, Δ Ε Ν ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ στο στυλ τού Παναθηναϊκού, μ α κ ρ ι ά ! ! !
Σενγκέλια. Είχε συμφωνήσει. ( Προφορικά ). Υπάρχουν εμπόδια.
Μακάρι να έρθει.
ΑΝΑΓΚΕΣ : Θέλουμε : 'Ενα " δυάρι " ακόμα, ένα " τριάρι" και ένα " τεσσάρι ".
Και αμυντικογενή εργαλεία στο " 2 " και στο "3 " που Δ Ε Ν περιμένω τώρα να αποκτηθούν.
ΚΩΣ ΘΥΡΑ 13 πάμε ρε μάγκες αρρώστεια ρε παναθα μας
Let's go☘️
1 Αυγούστου 2023.
Παναθηναϊκός – Ντνίπρο : 2 – 2
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Εμείς οι Παναθηναϊκοί ξέρουμε μπάλα, και η κριτική που ασκούμε στην ομάδα μας είναι αντικειμενική. Σήμερα αυτό το πράγμα που είδαμε δεν ήταν ακριβώς… "Παναθηναϊκός". Είχαμε πολλά κενά διαστήματα, και κυρίως κενά στην άμυνα. Η λειτουργία στο κέντρο δεν ήταν άψογη. Κάθε άλλο.
Αυτό που μόλις περιέγραψα σε λίγες λέξεις, ήταν η εικόνα.
Πάμε και στην εξήγηση.
Όλα, μα όλα όμως, τα έχουμε πει εμείς οι φίλαθλοι από νωρίς. 'Οταν λέμε "νωρίς", εννοούμε ΕΓΚΑΙΡΩΣ !
Από πριν !
Και τι λέγαμε; Κατ' αρχάς είχαμε επισημάνει την έλλειψη εξαριού.
"Κόφτη", που λέγαμε παλιά.
'Ενα – ένα θα τα αναλύσουμε, για να μην τα μπερδέψουμε. Χρόνο έχουμε.
Εμείς. 'Οχι ο Παναθηναϊκός! Ο Παναθηναϊκός ΔΕΝ έχει χρόνο !
Λοιπόν. Εξάρι. Πέρυσι, είχαμε όλοι επισημάνει τις συνέπειες τού μικρού αριθμητικά ρόστερ. 'Οτι δεν υπήρχαν πολλές λύσεις απ' τον πάγκο. 'Η και… καθόλου λύσεις (!) κάποιες φορές !
Ανάμεσα σε άλλες ελλείψεις, είχαμε επισημάνει την απουσία δεύτερου εξαριού. Εκεί, είχαμε τον Πέρεθ, ο οποίος μεγάλωσε κατά έναν χρόνο. Είχαμε και τον Κουρμπέλη, ο οποίος όμως έπαιζε ως οκτάρι. Αλλά μάρκαρε.
'Αλλοτε, έπαιζε ο Τσέριν ως οκτάρι, αλλά κάποιες φορές μάρκαρε κι αυτός. 'Οχι πάντα, και όχι ως εξάρι.
Εντάξει ως εδώ;
Κανένα λάθος;
Ωραία. Συνεχίζουμε.
Τραυματίζεται ο Τσέριν. (Αυτά, πρέπει να προβλέπονται. Επίσης, αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για να ΜΗΝ έχεις ολιγομελές ρόστερ. Να το τονίσουμε αυτό, γιατί όσο… "αυτονόητο" κι αν φαντάζει… κάποιοι το ξεχνούν ! )
Φεύγει κι ο Κουρμπέλης.
ΔΕΝ αντικαθιστάς τον περίπου άχρηστο Τσόκαϊ.
Και τι γίνεται; 'Ερχεται ο καιρός που παίζεις ΣΟΒΑΡΟ αγώνα με Ευρωπαϊκή ομάδα δύσκολη, και… δεν έχεις εξάρι !
'Η μάλλον, έχεις "μισό" εξάρι ! 'Εναν γερασμένο, αργό, και βαριεστημένο τύπο.
Και τον αστείο Τσοκάϊ.
Σημείο δεύτερο. Πέρυσι ήθελες έναν – δύο σέντερ μπακ ακόμα, έχουμε… Αύγουστο, και ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΡΘΕΙ οι κεντρικοί οπισθοφύλακες που ήθελες ! 'Εφυγαν οι Σάρλια και Πούγγουρας, ήρθε ένας ανέτοιμος τύπος, όχι καλύτερος από αυτούς που άφησες. Και ούτε… προετοιμασία έκανε αυτός. Τραυματίστηκε και ο Σένκνφελντ, ο καλύτερός σου – θεωρητικά – σέντερ μπακ. Νέμεσις. Και την πλήρωσες όπως και στην πρώτη περίπτωση. Αυτή που λέγαμε παραπάνω.
Ας μην συνεχίσουμε.
Μέσα στο μυαλό μου συνήθως κυκλοφορούν τέσσερα πράγματα. Οι γυναίκες, το φαγητό, η ομαλή πορεία της κοινωνίας, η δικαιοσύνη σε όλα τα στρώματα και επίπεδα, και ο Παναθηναϊκός. Αυτά που με αγχώνουν περισσότερο είναι τα τελευταία δύο. Και πιο πολύ απ' όλα το τελευταίο.
Ξέρετε γιατί;
Διότι έχουν κακούς διαχειριστές!
Τα πρώτα τα ορίζω εγώ. Τα δύο άλλα, όχι.
Δώδεκα χρόνια στον Παναθηναϊκό ένας άνθρωπος είναι στο τιμόνι. Ο Αλαφούζος. Δώδεκα χρόνια αποτυχίας, δώδεκα χρόνια ξεφτίλας, δώδεκα χρόνια χωρίς πρωτάθλημα!
Πρώτη φορά στην ιστορία μας. Δεν έχει ξανασυμβεί αυτό. Δώδεκα χρόνια συνεχόμενα χωρίς πρωτάθλημα. Δεν είναι Παναθηναϊκός αυτό.
Μην πάμε μακριά. Ας πάμε σε κάτι απλό. Σε κάτι πεζό. Και όχι πολύ παλιό. Για να μην απλωθούμε, για να μην λέμε πολλά. Πριν από δύο χρόνια λέγαμε όλοι ότι θέλουμε να φτιάξουμε ομάδα. Και μέσα σε ένα καλοκαίρι διώχνουμε Μαρτσέλο, Βιγιαφάνιες, Αλεξανδρόπουλο, Χατζηγιοβάνη, Λούντγκβιστ, Γκατσίνοβιτς, Βιτάλ και Αγιούμπ. Διώξαμε κι άλλους, αλλά επίτηδες αναφέρω μονάχα εκείνους που ο προπονητής μας χρησιμοποιούσε στο κέντρο. Τώρα κάπου εστιάζουμε. Περιοριζόμαστε στην περιγραφή ενός μόνο σημείου· είπαμε δεν θα τα πούμε όλα.
Και ενώ έφυγαν τόσοι από την ομάδα, ο πρόεδρος φέρνει κάποιον Τσέριν. Τελευταία μέρα των μεταγραφών έφερε και τους παγκοσμίως γνωστούς παικταράδες, Τρουϊγιέ και Τσόκαϊ. Τελευταία ώρα, γιατί φαντάζομαι θα τους ήθελε όλη η Ευρώπη. Οι “παικταράδες” αυτοί όμως παραδόξως δεν πιάσανε (δεν το περίμενε κανένας), εντούτοις δεν αντικαταστάθηκαν! Διατηρήθηκε και ο Τρουϊγιέ ακόμη ένα χρόνο, παρά το ότι τραυματίστηκε στην πρώτη επαφή με την μπάλα και έμεινε έξω. 'Εξω από κάθε δραστηριότητα.
Και πολύ πολύ αργότερα ο Αλαφούζος σου φέρνει τον Κλάϊν. Με τις ίδιες τιμές και συστάσεις, όπως και με τον Τσοκάϊ.
Ο κόσμος σύντομα διαπιστώνει ότι δεν είναι τελικά κάτι σπουδαίο όλοι αυτοί. Επ' ουδενί δεν ήταν αυτό που με απόλυτα συντεταγμένη γραμμή, οι δημοσιογράφοι μάς παρουσίαζαν.
Φεύγει και ο Κουρμπέλης. Που θα 'μενε. Ακόμα ένα μείον.
Και λείπουν παίκτες. Πού; Στην ομάδα που έχασε πέρυσι το πρωτάθλημα με σκασμένους παίκτες για έναν ολόκληρο γύρο, την τελευταία αγωνιστική! Και που όλοι λέγανε ότι είχε "κοντό" αριθμητικά ρόστερ (πέραν των υπολοίπων ελλείψεων που εντόπιζαν).
Και τώρα είναι η ομάδα αυτή παρατημένη, ένα… βήμα πριν από τους Ομίλους του Champions League!
Οι μεταγραφές τελειώνουν.
Ο Αλαφούζος τι κάνει;
Ο Παναθηναϊκός, ή μάλλον… η ζωή του Παναθηναϊκού, δεν κυλά όπως αυτή των άλλων ομάδων. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε ομηρία. Ο Παναθηναϊκός είναι δέσμιος. Είναι αιχμάλωτος! Ο Παναθηναϊκός έχει γίνει παιχνιδάκι, τσιφλίκι του Αλαφούζου. Ενός κομπλεξικού παρανοϊκού που δεν σέβεται τίποτα! Λίγες μέρες πριν από τους πιο κρίσιμους αγώνες των τελευταίων επτά χρόνων, και αφήνει την ομάδα χωρίς δεξί μπακ, χωρίς σέντερ μπακ, χωρίς εξάρι, χωρίς φορ. Αφήνει τον Οργανισμό (τσιφλίκι του θα μου πείτε είναι, ό,τι θέλει κάνει) με Τσοκάϊ και Κλεϊνχέϊσλερ να διεκδικεί θέση στους ομίλους του Champions League! Της μεγαλύτερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης. Και παράλληλα εκβιάζει τον φίλαθλο, παίζει με τον πόνο του οπαδού, πάει τα διαρκείας στα ύψη, τα κάνει κι όλα ηλεκτρονικά για να τον παρακολουθεί. 'Αλλως, να τον ελέγξει!
Αυτός είναι ο Αλαφούζος. 'Ενα κουτοπόνηρο ανθρωπάκι. Δεν έχει καν το θάρρος να βγει επιτέλους δημόσια και να πει «ε, λοιπόν ναι, ΕΙΜΑΙ Ολυμπιακός! Είμαι εδώ για το γήπεδο μόνο. Στον Βοτανικό. Και για να σας αφαιμάξω. Να σας σπάω τα νεύρα».
'Οσοι Παναθηναϊκοί γνωρίζω – και γνωρίζω πολλούς, πάρα πολλούς – όλοι μα όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, λένε το ίδιο πράγμα. Πόσο πολύ τους λείπουν οι τίτλοι και η σταθερότητα. Αυτή η μόνιμη αίσθηση κυριαρχίας που υπήρχε στο στρατόπεδό μας κάποτε. Το αίσθημα υπεροχής. Οι πρωτιές. Τα πρωταθλήματα.
Ο Αλαφούζος διέλυσε όλο αυτό το σκηνικό και τα όνειρα.
Τσοκάϊ; Μάγκνουσον; Κλάϊν; Γεντβάϊ; Λένε πως ένα σωστά προσδιορισμένο πρόβλημα έχει ήδη λυθεί κατά το 50 τοις εκατό.
Και μετά μπαίνει στην εξίσωση ο Φούζος.
Η αλήθεια είναι σκληρή και κάποιοι που έχουν συνηθίσει σε παραμύθια, τους πονάει. Τσούζει πολύ, λέμε.
Λοιπόν· είτε αρέσει, είτε όχι, οι παλιότερες του 2012… εκδόσεις του Παναθηναϊκού, ήταν καλύτερες από 'κείνες που ακολούθησαν στην εποχή Αλαφούζου.
Καντέ και Σαριέγκι, ήταν καλύτεροι από Τελάντερ και Μάγκνουσον, ή εκείνο το νούμερο που μας είχε φέρει, τον Βούλγαρο, ξέχασα μέχρι και τ' όνομά του. Λες και το κάνει επίτηδες ο Φούζος.
Στο ρόστερ δεν θα 'πρεπε να υπάρχουν ούτε Μάγκνουσον, ούτε Γκανέα, ούτε Κλάϊν, ούτε Σβάϊντ… Κβάϊ, Γεντβάϊ πώς λέγεται αυτός, ούτε Τσοκάϊ.
Φέρτε παικταράδες.
Παικταράδες!
Ο ΠΑΟ είχε την δική του ιστορία
μα τώρα έχει Αλαφούζο.
Για 'μένα (και για πολλούς άλλους δηλαδή – απ' ό,τι ακούω), το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο νέος προπονητής, ο κύριος Βιτόρια, είναι ΝΑ ΞΕΦΟΡΤΩΘΕΙ τα βαρίδια: Τρουϊγιέ, Κλάϊν, Μαξ, Λημνιό, Βιλένα, Μάγκνουσον, Τσοκάϊ, Σπόραρ, Βέμπριτς και Γεντβάϊ.
Ξεκινάμε απ' αυτούς, και βλέπουμε.
Τούς αντικαθιστάς γρήγορα με κανονικούς παίκτες, επιπέδου Παναθηναϊκού, δουλεύεις με το νέο 'υλικό', και προχωράς.
Απαιτητό από τον Παναθηναϊκό είναι, πρώτον να παίζει μπάλα. Ωραίο ποδόσφαιρο. Κυριαρχικό. 'Ομορφο και στο μάτι. Να διασκεδάζεις εσύ, ο οπαδός βλέποντάς το. Φυσικά, να φθάνει και στην κατάκτηση των τίτλων σε όλες τις διοργανώσεις στις οποίες μετέχει.
Αν είναι δυνατόν, και στην Ευρώπη ακόμα.